Get Adobe Flash player

Pinksteren

 

De betekenis van Pinksteren.

Het Pinksterfeest is een feest van de geest, een bewustzijnsfeest.
De mens is op zoek naar zijn eigen geest en de geesteskracht in de natuur om hem heen.
Vijftig dagen na Pasen en 8 dagen na Hemelvaart vieren we het Pinksterfeest. Het Griekse woord 'Pentecostes' betekent de 50ste dag, en van dit woord is de naam Pinksteren afgeleid. Pinksteren is naast een bewustzijnsfeest ook een vruchtbaarheidsfeest. Er is in de meimaand een overvloed aan bloemen en bloesems die bevrucht moeten worden, zodat de plant straks vrucht zal dragen. De Christenen namen deze feestdag over om de “nederdaling” van de Heilige Geest over de apostelen te gedenken. Men ging de gaven in de natuur beleven als een gave van God’s scheppende geest. Mei- en minneliederen werden geestelijke liederen, waarin Christus werd bezongen als de bruidegom van de ziel. In de Middeleeuwen werd Pinksteren het uitbundigst gevierd. De mensen kozen een zogenaamde Pinksterblom of -bruid, het mooiste meisje uit het dorp, dat in het middelpunt stond van het drie dagen durende feest, vaak vergezeld van een Pinkster- bruidegom. Zo liep het bruidspaar onder een bontgekleurde papieren kroon. De kinderen, versierd met haarkransjes, gingen zingend met het bruidspaar langs de deuren om allerlei lekkernij te verzamelen.
Voor de kleintjes is Pinksteren een echt blij feest, met zijn vele liedjes en dansjes die in de grote kring in de buitenlucht gezongen en gedanst worden. En wij volwassenen mogen met hen meedoen en in hun blijdschap delen.

 

De Meiboom.

Het meest opvallende aan de viering van Pinksteren is de dans rond de meiboom.
De oorsprong van deze dans ligt ver voor Christus. In de tijd van de druïden en het ontstaan van steencirkels, denk aan Stonehenge. In die tijd waande de mens zich overgeleverd aan krachten als geboorte en dood, honger en verzadiging, de verschillende weersomstandigheden, jacht en mogelijk ook stammenstrijd.
De meiboom bestaat uit verschillende gekleurde linten, deze verschillende kleuren staan symbool voor de eigenheid van ieder individu. Rondom de meiboom vindt door de dans de ontmoeting plaats met de ander.

 

De Zevensprong.
Om beter bestand te zijn tegen de geestelijke krachten als geboorte en dood zochten de druïden naar middelen om in verbinding te komen met de geestelijke wereld.
De druïden deden hiervoor dansen waarbij ze in extase kwamen. Sommige dansen werden met de hele stam gedanst en andere alleen door ingewijden. Wanneer iemand ziek was danste de medicijnman bijvoorbeeld in extase om de zieke heen om verbinding te maken met het wezen van de ziekte, om deze vervolgens uit te drijven of over te nemen. Of de jagers dansten een dans waarbij zij in uiterst geconcentreerde inleving het wild voorstelden dat zij wilden jagen.
Veel dansen verbeelden kosmische ritmes waarmee de mens van die tijd nog dicht verbonden was. Eén kosmisch ritme is het proces van geboren worden, sterven en weer geboren worden. De dans die dit principe uitbeeld is vrijwel bij iedereen bekend: Heb je wel gehoord van de Zevensprong. De dans leidt je langzaam helemaal tot op de grond en dan weer terug. Dit inrollen symboliseert de incarnatie gang van de mens.


De Pinksterbruiloft.

Om het beeld naar het heden te vertalen, kun je als moderne mens je bewust worden van de relaties die je aangaat in je leven, of dat nu in een vriendschap, een relatie of een huwelijk is. Iedere verbinding kent het ‘ licht en duister principe’, zoals er nu gezegd wordt: in goede tijden en slechte tijden.
Ieder individu heeft zijn goede kanten en minder goede kanten. In de verbinding met de ander word je daar aan elkaar en van elkaar bewust van. Het leerproces ligt in dat principe verborgen.