Get Adobe Flash player

Nieuws

Pinksteren

 

De betekenis van Pinksteren.

Het Pinksterfeest is een feest van de geest, een bewustzijnsfeest.
De mens is op zoek naar zijn eigen geest en de geesteskracht in de natuur om hem heen.
Vijftig dagen na Pasen en 8 dagen na Hemelvaart vieren we het Pinksterfeest. Het Griekse woord 'Pentecostes' betekent de 50ste dag, en van dit woord is de naam Pinksteren afgeleid. Pinksteren is naast een bewustzijnsfeest ook een vruchtbaarheidsfeest. Er is in de meimaand een overvloed aan bloemen en bloesems die bevrucht moeten worden, zodat de plant straks vrucht zal dragen. De Christenen namen deze feestdag over om de “nederdaling” van de Heilige Geest over de apostelen te gedenken. Men ging de gaven in de natuur beleven als een gave van God’s scheppende geest. Mei- en minneliederen werden geestelijke liederen, waarin Christus werd bezongen als de bruidegom van de ziel. In de Middeleeuwen werd Pinksteren het uitbundigst gevierd. De mensen kozen een zogenaamde Pinksterblom of -bruid, het mooiste meisje uit het dorp, dat in het middelpunt stond van het drie dagen durende feest, vaak vergezeld van een Pinkster- bruidegom. Zo liep het bruidspaar onder een bontgekleurde papieren kroon. De kinderen, versierd met haarkransjes, gingen zingend met het bruidspaar langs de deuren om allerlei lekkernij te verzamelen.
Voor de kleintjes is Pinksteren een echt blij feest, met zijn vele liedjes en dansjes die in de grote kring in de buitenlucht gezongen en gedanst worden. En wij volwassenen mogen met hen meedoen en in hun blijdschap delen.

 

De Meiboom.

Het meest opvallende aan de viering van Pinksteren is de dans rond de meiboom.
De oorsprong van deze dans ligt ver voor Christus. In de tijd van de druïden en het ontstaan van steencirkels, denk aan Stonehenge. In die tijd waande de mens zich overgeleverd aan krachten als geboorte en dood, honger en verzadiging, de verschillende weersomstandigheden, jacht en mogelijk ook stammenstrijd.
De meiboom bestaat uit verschillende gekleurde linten, deze verschillende kleuren staan symbool voor de eigenheid van ieder individu. Rondom de meiboom vindt door de dans de ontmoeting plaats met de ander.

 

De Zevensprong.
Om beter bestand te zijn tegen de geestelijke krachten als geboorte en dood zochten de druïden naar middelen om in verbinding te komen met de geestelijke wereld.
De druïden deden hiervoor dansen waarbij ze in extase kwamen. Sommige dansen werden met de hele stam gedanst en andere alleen door ingewijden. Wanneer iemand ziek was danste de medicijnman bijvoorbeeld in extase om de zieke heen om verbinding te maken met het wezen van de ziekte, om deze vervolgens uit te drijven of over te nemen. Of de jagers dansten een dans waarbij zij in uiterst geconcentreerde inleving het wild voorstelden dat zij wilden jagen.
Veel dansen verbeelden kosmische ritmes waarmee de mens van die tijd nog dicht verbonden was. Eén kosmisch ritme is het proces van geboren worden, sterven en weer geboren worden. De dans die dit principe uitbeeld is vrijwel bij iedereen bekend: Heb je wel gehoord van de Zevensprong. De dans leidt je langzaam helemaal tot op de grond en dan weer terug. Dit inrollen symboliseert de incarnatie gang van de mens.


De Pinksterbruiloft.

Om het beeld naar het heden te vertalen, kun je als moderne mens je bewust worden van de relaties die je aangaat in je leven, of dat nu in een vriendschap, een relatie of een huwelijk is. Iedere verbinding kent het ‘ licht en duister principe’, zoals er nu gezegd wordt: in goede tijden en slechte tijden.
Ieder individu heeft zijn goede kanten en minder goede kanten. In de verbinding met de ander word je daar aan elkaar en van elkaar bewust van. Het leerproces ligt in dat principe verborgen.

De betekenis van Palmpasen en Pasen.


Palmpasen en Pasen zijn de feesten die het meest zichtbaar verbonden zijn met de natuur. De maan- en de zonnestand hebben alles te maken met de dag waarop dit feest gevierd wordt. Pasen is altijd op de eerste zondag na de volle maan in de lente. Oorspronkelijk was Palmpasen een oud vruchtbaarheidsfeest. Het
werd gevierd in het voorjaar bij de herbeleving en opstanding van de natuur. Pas in de christelijke tijd is er de opstanding van christus mee verbonden. Palmzondag is de dag van de intocht van “Jezus” in Jeruzalem, waar hij Pesach, het Joodse Paasfeest, wilde vieren. Wuivend met palmtakken werd hij door de bevolking de stad binnengehaald.

Met de jonge kinderen kunnen we dit feest het beste vieren door hen in de natuur te laten beleven dat alles opnieuw tot leven komt. De bolletjes die hun groen weer laten zien, de knoppen aan de bomen die weer zwellen en op springen staan. Het plezier in het zoeken en vinden van de ontkiemende planten en bloemen in de natuur hoort net zo goed bij het paasfeest, als het zoeken naar de paaseieren. Met Palmpasen maken we de palmpaasstok die staat voor de levensboom.
Het symbool van de groei- en levenskrachten van de mens en de drager van de geest. We versieren hem met crêpepapier in de kleuren donkergroen (het oude) en lichtgroen (het nieuwe). De ketting van zuidvruchten aan onze palmpaasstok is het symbool van het voedsel dat wij bij onze reis door het leven nodig hebben. In de vruchten zit ook het zaad(pit) voor een nieuw begin. De broodhaan bovenop de stok is de verkondiger van de nieuwe dag.
Als staart draagt hij een takje van de buxus, een struik die altijd groen blijft en een beeld geeft van het eeuwige leven.
Pasen is het feest van de opstanding. Het woord Pasen is afgeleid van 'Passah' dat dansen, springen, huppelen in het Syrisch/Arabisch betekent.
Het drukt de blijdschap uit over het licht, de zon heeft de winter en de duisternis overwonnen.
Het is buiten zichtbaar, de vogels bouwen hun nestjes, de bomen en struiken lopen uit, de sneeuwklokjes, krokussen en narcissen zijn met hun kopjes boven de grond gekomen, de natuur vernieuwt zich wederom.

Drie koningen

Het drie koningenfeest wordt gevierd op 6 januari. Er is een rode draad te bespeuren in het vieren van de jaarfeesten. Het Sint Michaelsfeest vieren we op 29 september, Michael is de begeleider van Sint Joris. Sint Joris is de ridder met de rode mantel op het witte paard die met zijn zwaard de koningsdochter redt van de draak. Michael is de aartsengel van de herfst. Aan het Michaelsfeest zijn oogst- en dankfeesten gekoppeld, met de peuters hebben wij het op de peuterspeelzaal als een oogstfeest gevierd. Op 11 november vierde we met onze lampionnen optocht het Feest van Sint Maarten. Sint Maarten deelt zijn rode mantel met de bedelaar. Hij geeft niet alles weg, maar deelt met de ander, heb uw naaste lief gelijk uzelf.

Sint Nicolaas met zijn rode mantel op een witte schimmel, naast hem zijn vriend Piet, de taken zijn duidelijk verdeeld. Sinterklaas die kan lezen in zijn grote boek en met grote wijsheid kan beoordelen wat iemand nodig heeft. Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe.

Hier is een ontwikkeling in kracht in onszelf te zien, eerst is er strijd (Michael), dan het delen (Maarten) en daarna de samenwerking (Nicolaas). Maria is geen mantelwijze, maar draagt het verwachtingsvolle, zij trekt het rood aan en omhuld het met een blauwe mantel.

De Drie Koningen, de wijze uit het Oosten. Deze koningen hebben mantels van verschillende kleuren aan, zij zijn meer op de individualiteit gericht. De koning met de rode mantel Melchior, de koning met de blauwe mantel Balthasar en de koning met de groene mantel Caspar.

De koningen konden de `sterren` lezen en op die manier de ster aan de hemel zien verschijnen die de geboorte van Christus aankondigde. Deze wijzen volgden de ster, ontmoeten elkaar onderweg en gaan vervolgens samen op weg naar Bethlehem. Hier vinden zij de stal waar het koningskind geboren is. Koning Melchior schenkt Jezus, de koning der koningen, het rode goud als symbool voor wijsheid en het denken. Koning Balthasar schenkt Jezus wierook, het symbool voor het gebed, het voelen en het teken dat Jezus geëerd zou worden. Koning Caspar schenkt Jezus mirre een parfum waarmee de doden in die tijd werden ingewreven, het symbool van onsterfelijkheid en het willen. Dan gaan de wijzen de lange weg terug, eerst samen en daarna alleen naar hun eigen land en volk en dragen uit wat ze gezien hebben, elk op hun eigen manier.

Kerst


Zoals de zwangerschap de voorbereidingstijd voor de geboorte van een nieuw mensenkind is, zo is de advent de voorbereidingstijd voor het kerstfeest. Het feest waarbij we de geboorte van Jezus vieren. Centrale woorden hierbij zijn dus: voorbereiden en geboorte. Nu kunt u zich afvragen waarom wij nu een geboorte moeten voorbereiden die toch al ruim 2000 jaar geleden heeft plaats gevonden. Om tot een antwoord te komen zullen we eerst even stilstaan bij datgene wat zich nu in de natuur om ons heen afspeelt.

De herfstbladeren hebben hun kleurenpracht verloren en zijn op de tegels of in de tuinen gevallen. De meeste bessen hebben hun weg door een vogelmaag volbracht en de vruchten zijn geoogst. Alles wat in de afgelopen zomer tot bloei is gekomen is tot rijping volgroeit en schenkt mens, dier en aarde nu nieuwe levenskracht.

En dan voltrekt zich een wonder, want… in plaats van opnieuw op te gaan groeien en op te bloeien houdt de plantenwereld zich terug. De akkers worden omgespit, de naakte aarde wordt bloot gelegd en zij wacht…. Ook in de dierenwereld komen we dit fenomeen tegen. Veel dieren trekken zich nu in hun hol terug en houden daar hun winterslaap, zodat ze kunnen dromen….

En wij, ja wat doen wij. De mensen in de mensenwereld? Wij, de enige wezens in de schepping die door God zijn begiftigd met verstand zodat wij de mogelijkheid hebben gekregen om keuzes te maken. En tegenwoordig is het zelfs zo dat, als we zelf geen keuze maken, er voor ons gekozen wordt en we opgezogen worden in de grote grijze massa! Dan neemt de commercie het van ons over en zien we onszelf haastig langs allerlei winkels rennen om voor iedereen lekkers en moois te kiezen en te kopen. En als de dag van het feest dan is aangebroken zijn we zo moe, dat we er niet meer van kunnen genieten. We zien dan wel de blije gezichtjes van de kinderen maar kunnen de vreugde niet echt met ze meebeleven omdat ons de energie daartoe ontbreekt.

Herkent u het beeld? Nou, dan is het nu tijd om wakker te worden en onszelf eens af te vragen hoe we het tij kunnen keren(het gereed maken van de akker). Zodat we ons niet mee laten slepen door alles wat er van buitenaf op ons afkomt (dierenwereld), maar dat we onze keuzes kunnen gaan maken (mensenwereld). En als we dat met bewustzijn doen, dan kan er iets nieuws in ons geboren worden (kerst-impuls)!

Ruim 2000 jaar geleden werd Jezus geboren. We kennen allemaal het verhaal van de volkstelling en de tocht onder erbarmelijke omstandigheden van Maria en Jozef. Die eindigt in de stal, waar midden in de nacht het kerstkind, de zoon van God, geboren wordt.

Sint Nicolaas



Voor ieder kind vormt het feest van Sinterklaas ongetwijfeld een hoogtepunt in het jaar. De statige vriendelijke oude man met zijn geheimzinnige/vrolijke pieten. Het “zomaar” krijgen van cadeaus (van een goedheiligman nog wel), de spanning en drukte eromheen, dit alles beleven de kinderen heel intens.
Het sinterklaasfeest komt zowel vanuit het Germaanse verleden (God Wodan) als vanuit de christelijke traditie (Bisschop van Myra).



Vanuit het Germaanse verleden zien we dat er in de midwintertijd grote feesten worden gevierd. Deze hadden over het algemeen te maken met de terugkeer

van de zon, met vruchtbaarheid en met het feit dat de aarde helemaal ingeademd (in ruste) is, geen groene bladplanten met in- en uitademing meer.



De goden die vooral vereerd werden waren Wodan(Odin) die ook wel schimmelrijder werd genoemd, de bokkerijder (kerstbok in Zweden) en Freijer of everzwijn (marsepein varken). Deze laatste godheid was een uitgesproken vruchtbaarheidsgod.
 Er werden in die tijd ook vele offers gebracht om de goden gunstig te stemmen. Een naklank van deze offergaven vinden we nu terug in allerlei Sinterklaas lekkernijen: suikerbeesten, deegfiguren (taai-taai, speculaas), vruchten, noten (marsepein, amandelspijs) en voor de schimmel leggen we ook altijd wat klaar (wortel, brood, water).
Ook de Christelijke invloed is waarneembaar. De bisschop van Myra (geboren in Turkije ca 270) is een heilige die vele volken heeft aangesproken. In Rusland wordt hij vadertje Nicola genoemd en is daar heel belangrijk. Het medeleven en medelijden hebben met je medemens, elkaar helpen en in liefde naar elkaar kijken is een Christelijk aspect dat je bij onze Sinterklaas terug vindt. Ook het geven van cadeautjes aan elkaar als “plaatsvervanger” van de Sint.
Sinterklaas is een liefdevolle figuur die zijn goede werken bij nacht doet, vergezeld van zijn Zwarte Piet. De altijd vrolijke, gulle, beweeglijke grappenmaker. We lachen om hem en genieten als hij iets ondeugends doet, iets stouts met een schuin oogje naar 

Sinterklaas, grenzen verkend, we herkennen in hem een bruisende vitaliteit, vol fantasie en plagerijtjes, we maken uit zijn naam onze plagende gedichten en surprises. De levenslustige Piet heeft verjongende levenskracht, hij verlost ons uit de zwaarte, brengt ons in beweging. Sinterklaas en Zwarte Piet zijn
Kindervrienden, letterlijk en figuurlijk: Vriend van het Kind dat in ieder van ons leeft.